پارچ و لیوان مسی

پارچ و لیوان مسی از دیرباز تا کنون هم به جهت کاربردی بودنش و هم به دلیل خواص فلز مس به کار رفته در آن بسیار پر طرفدار بوده و هست.

پارچ و لیوان مسی می تواند میکروارگانیسم های موجود در آب را کشته و آب را کاملا مناسب برای نوشیدن نماید.

همچنین آب مانده در پارچ و لیوان مسی  ( ترجیحا به مدت 10 ساعت ) به آب کیفیت می بخشد.

گفتنی است، مس از مواد معدنی کمیاب ضروری برای سلامت بدن می باشد.

مس به کار رفته در این پارچ و لیوان ها دارای خواص زیر است:

  • خاصیت ضد میکروبی
  • خاصیت ضد سرطانی
  • خاصیت ضد التهاب
  • خاصیت آنتی اکسیدانی
  • خاصیت خنثی کننده سموم
  • افزایش کارکرد قلب

مهمترین ویژگی نوشیدن آب در پارچ و لیوان مسی:

همانطور که در بالا ذکر شد، آب ذخیره شده در پارچ و لیوان مسی خواص مفید زیادی دارند که در ادامه به شرح آن ها می پردازیم.

 

 پیشگیری از پیری زودرس

 
مس ماده ای طبیعی جهت جلوگیری از پدید آمدن چین و چروک در پوست بدن می باشد.

 چرا که مس دارای آنتی اکسیدان های قوی می باشد.

به این صورت که مس می تواند سلول های پوستی را بازسازی نماید.

همچنین مس باعث افزایش تولید حجم ماده مِلانین می شود.

ملانین پوست را در برابر تابش خورشید محافظت کرده و باعص التیام زودتر زخم ها می شود.

بهسازی گوارش بدن 


نگهداری آب در پارچ و لیوان مسی و نوشیدن آب در لیوان مسی منجر به دفع گازها همچنین رفع مشکل سوء هضم می شود.

 چرا که مس باعث حرکت بهتر معده و بهبود هضم غذا می گردد.

نزیت دیگر مس دفع سموم از بدن است خصوصاٌ اگر آب در لیون مسی پیش از خوردن صبحانه نوشیده شود.

کاهش وزن


آبی که در لیوان مسی نوشیده می شود علاوه بر رفع سوء هاضمه باعث بهبود سوخت و ساز بدن ( متابولیسم ) و در نهایت کاهش وزن می شود.

گفتنی است، مس به بدن در تجزیه چربی و خلاص شدن از آن کمک می کند.

افزایش کارآیی مغز 


از دیگر ویژگی های مفید مس، تولید ماده میالین می باشد.

ماده میالین مسئول ساماندهی سیستم عصبی مغز بوده و آب نوشیدن در لیوان مسی منجر به افزایش قدرت مغزی و فکری می گردد.

مواردی که در استفاده از پارچ و لیوان مسی باید در نظر داشت:

استفاده از ظروف مسی علی الخصوص پارچ و لیوان مسی اگر بیش از حد باشد موجب وارد شدن بیش از حد مس به بدن می‌شود.

 

ورود بی رویه مس در دراز مدت منجر به بروز عوارض  و بیماری های زیر می گردد:
  • افسردگی
  • بی خوابی
  • بیش فعالی در کودکان
  • بروز تهوع
  • سردرد
  • و عوارض دیگر

 

از طرفی کمبود مس در بدن خود منجر به ایجاد بیماری‌ هایی همچون موارد زیر می شود:
  • تهی سازی
  • تخلیه اکسیژن در سلول ها
  • کاهش HDLکلسترول
  • مشکلات پوستی
  • التهاب قوزک پا
  • کم خونی
  • کم شدن آنسفالین های مغزی
  • توهم های شنوایی

 

شایان ذکر است، اگر مس بیش از نیاز بدن وارد بدن انسان شود در کبد رسوب نموده و مسمومیت ایجاد می نماید.